تاثیرات روانشناختی و اجتماعی فضای سبز در ساختمانها مسکونی
یکی از آثار وجود فضای سبز در ساختمانها، تاثیرات روانی-اجتماعی میباشد. طبق تحقیقی که در شهر یاسوج در مورد اهمیت فضای سبز در ساختمانها انجام شده، در ساختمانهایی که فضای سبز گسترده تری نسبت به سایر ساختمانها وجود دارد، تعامل و ارتباط همسایهها نیز با یکدیگر بیشتر است. همچنین احتمال همدلی افراد با یکدیگر نیز افزایش مییابد. یکی دیگر از تحقیقات انجام شده توسط دانشگاه حکیم سبزواری، نشان داد که ساختمانهای دارای فضای سبز به افراد حس آسایش، آرامش و تداعی خاطرات فردی و جمعی میدهد.
مزایای زیست محیطی و اکولوژی فضای سبز در محیطهای مسکونی
البته که وجود فضای سبز در یک ساختمان نمی تواند تاثیر بسزایی در آلایندگیهای محیط زیست داشته باشد اما تاثیر اندک آن را نیز نمی توان انکار کرد. وجود فضای سبز در ساختمان میتواند باعث کاهش تاثیرات گازهای گلخانه ای، جذب دی اکسید کربن و تبدیل آن به اکسیژن و… شود. به این موضوع توجه کنید که اگر فضای سبز به معماری و ساختمانها برگردد، تاثیرات مثبت زیست محیطی آن هم به نسبت افزایش پیدا میکند.
طراحی و برنامه ریزی فضای سبز در ساختمانهای مسکونی
در حال حاضر، جوامع برای رسیدن به کیفیت بالاتر زندگی و کاهش آلودگیهای زیستمحیطی، به اهمیت فضای سبز در ساختمانها توجه ویژهای دارند و از اصول طراحی فضای سبز بهره میبرند. طراحی فضای سبز شامل اصول و قوانینی است که در ادامه به شرح آنها پرداخته ایم:
اصول طراحی فضای سبز:
ایده پردازی خلاقانه، برنامه ریزی و داشتن نقشهای که از پیش طراحی شده جزء اولین و مهمترین مواردی است که باید به آن توجه کرد. همچنین طراح باید نسبت به محیطی که میخواهد آن را تبدیل به فضای سبز کند، اشراف کامل داشته باشد. طراح باید دقیقا بداند که وضعیت خاک، رطوبت، آبیاری، شیب زمین، میزان تابش نور خورشید و مسائلی از این دست در آن محیط چگونه است.
برای اجرای نهایی، مجری طرح باید از انواع گیاهان و محیط مناسب آنها و دیگر شرایط کاملا با خبر باشد تا بتواند محیطی چشمنواز و منحصر به فرد را طراحی و اجرا کند. گیاه انتخاب شده باید طول عمر و مقیاس مناسب داشته باشد.
طراح فضای سبز باید از کلیات زیبایی شناختی و طراحی اولیه آگاه باشد.
مجری طرح باید المانهای مدرن را نیز بشناسد و در صورت نیاز از آنها استفاده کند. مواردی همچون آبنما، نورپردازی مناسب، مجسمه و…
